Op uiterst rechts heeft men een voorliefde voor versnippering en het bestrijden van ideologische medestanders. Dit fenomeen was al bekend uit de landelijke politiek, maar het heeft nu ook de studentenpolitiek bereikt. Eerst ontstond een uiterst rechtse studentenpartij, toen viel die uit elkaar en nu is er een stammenoorlog tussen voormalige politieke vrienden uitgebroken. Zie hier de treurige geschiedenis van de Vrijmoedige Studentenpartij (VSP). 

Vorig jaar leek het even alsof er een landelijke studentenpartij op de uiterst rechtse flank was ontstaan. De VSP deed aan vijf universiteiten mee aan de verkiezingen voor universiteits- en studentenraden. Het profiel was een soort kopie van FvD: tegen diversiteitsbeleid, tegen cancelcultuur, tegen safe spaces, tegen woke, tegen internationalisering en voor trots op de vaderlandse geschiedenis en cultuur. Heel wat media trapten erin, tot universiteitsbladen aan toe. 

Het succes viel nogal tegen. In Groningen bleef het zetelaantal op nul steken. Aan de UvA deed de VSP mee met lijsttrekker en ON-presentator Tom de Nooijer, maar haalde geen zetels in de universiteitsraad. In Leiden, toch vaak gezien als een broeinest van uiterst rechts, bleef de teller op één zetel steken. Dat was ook het geval aan de Universiteit Utrecht, waar Lloyd Leonard Opdam een zetel mocht innemen. Het grootste succes was aan de VU: twee zetels, waaronder eentje voor de broer van Eva Vlaardingerbroek.

Vervolg in Utrecht 

Studenten zijn net volwassenen: ze kiezen weleens voor de verkeerde partij. De partijoprichter van de VSP bleek al jaren mede-studenten te intimideren en wordt samen met broer Vlaardingerbroek vervolgd voor mishandeling met een discriminatoir karakter. Daar wilden alle enthousiastelingen van de VSP natuurlijk niets mee te maken hebben en zo liep de partij weer heel snel leeg: de fractie in Leiden weg, de facultaire studentenraadsleden aan de UvA vertrokken en de UU-leden afgesplitst.

Eind goed al goed, zou je denken, maar zo gemakkelijk kom je niet van uiterst rechts af. Er zijn wel een paar goede tekenen. De website van de VSP is offline, in Groningen doet de partij dit jaar niet meer mee en bij de VU is van deelname ook geen sprake meer. In Leiden schijnt de afgesplitste VSP-vertegenwoordiger Lobke Jegen niet al te vaak meer mee te vergaderen en is er ook niets bekend over een hernieuwde deelname. Bij de UvA lijkt er ook geen nieuwe poging te komen, al is het moeilijk dat bevestigd te krijgen. 

Blijft over: de Universiteit Utrecht. Hier namen de oud-VSP-vertegenwoordigers het initiatief om een nieuwe partij op te richten: Academisch Belang Utrecht. De voorman is dezelfde als die voorheen voor de VSP in de studentenraad zat: Lloyd Leonard Opdam. Het initiatief lijkt geïnspireerd op een soortgelijke rechtse partij aan de Erasmus Universiteit, Erasmi Liberi, die altijd buiten de VSP bleef. Utrecht en Rotterdam vormen een netwerk: op Instagram maakt de een reclame voor de ander. 

Een wederopstanding 

Academisch Belang Utrecht heeft wel een functionerende website. We vinden er weer globaal dezelfde standpunten als voorheen bij de VSP: voor het vrije woord en geklaag over studenten ‘met een andere mening’ die zijn geïntimideerd. Ook lezen we geklets over de pluriformiteit van het debat die niet gegarandeerd zou zijn en dat er meer respect zou moeten zijn voor culturele tradities. Het programma is breder dan voorheen bij de VSP, maar de oude kernpunten staan nog fier overeind.

De nieuwe lijsttrekker heet Emma Bosma, een student die voorheen op de website van VSP stond met een opiniestuk dat er een brede vertegenwoordiging van stemmen zou moeten zijn op de universiteit, waaronder de religieuze. Dat artikel stond dus op de website van een partij waarvan de oprichter een nazi-lied zingt en LHBTI’ers intimideert. Of dat ook onder de brede stemmen binnen de universiteit valt, is niet helemaal duidelijk, want Bosma zwijgt als het graf over haar VSP-verleden. Een veeg teken. 

Voor iedereen die cynisch wordt van zo weinig lerend vermogen is er slecht nieuws: de eerste berichten dat de VSP mee gaat doen in Utrecht zijn al gesignaleerd. Zo gaan nieuwe VSP’ers de oude beconcurreren, precies zoals de uiterst rechtse partijen voor grote mensen elkaar ook al decennialang bestrijden. De enige hoop is dat de kiezers aan de Universiteit Utrecht inmiddels wijzer zijn en alle extreme clubjes onder de kiesdeler blijven. Dat zou zomaar kunnen, want ze vissen allemaal in dezelfde vijver. 

Beeld: logo’s van VSP en Academisch Belang Utrecht. 

Waardeer dit artikel!

Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan!
Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.