Opeens denken we deze zaterdag terug aan het vorige NSC-congres in Breda. Dat is alweer twee jaar geleden: we waren in Breepark, een immense congreslocatie aan de rand van de stad. Er waren zevenhonderd mensen. Pieter Omtzigt hield een inspirerende speech en het enthousiasme klotste tegen de plinten. Hoe anders is
Wat zijn er toch veel rechtse clubjes. Onlangs was er een congres over cultuurdefensie. Het leek sprekend op eerdere eendagsvliegen als de Nexit Denktank en de Nederlandsche Leeuw. Er zijn ook steeds meer partijen op rechts: na PVV, FvD, JA21 en BBB hebben we nu ook ‘de beweging’ van Mona
Hoe het precies ging, weet eigenlijk niemand. Dat is niet gek, want het is een verhaaltje over het Europees Parlement en daar heeft bijna niemand interesse in. Ruim twee jaar geleden was Dirk Gotink opeens Europees lijsttrekker van Nieuw Sociaal Contract (NSC). Voor het grote publiek was hij een onbekende,
Bij het lezen van de biografie van Jo Ritzen moest ik denken aan Gouke Moes. Toen NSC het kabinet-Schoof had verlaten, werd de Groningse gedeputeerde plotseling minister van Onderwijs. Een totaal willekeurige keuze die niemand had voorzien, hijzelf waarschijnlijk ook niet. Het was een typisch gevalletje meerdere keren op het
‘Jij bent de enige die lid van ons wil worden.’ Dat was wel een hele krasse uitspraak van Tweede Kamerlid Hidde Heutink, twee weken geleden bij het evenement over cultuurdefensie in Amersfoort. De kans is groot dat u niet weet wie hij is: Heutink is een van de zeven PVV-afsplitsers van de groep
Mona Keijzer is haar eigen beweging begonnen en ik denk met haar mee. Hoeveel tijd kost het opstarten, hoe organiseer je je beweging en wat is het programma? Vandaag: de personeelsselectie. Een nieuwe beweging is als een startup in het bedrijfsleven: een kleine organisatie die zo snel mogelijk moet
Eigenlijk wisten we het al: het ene conflict is het andere niet. Niet alleen de verschrikkingen die her en der in de wereld plaatsvinden verschillen, ook de aandacht die ze krijgen doet dat. Die klacht horen we deze donderdagavond in het Amsterdamse debatcentrum De Balie, waar een gesprek plaatsvindt over
Er is eigenlijk geen aanleiding voor deze avond. Woensdag komt JA21 samen in café De Tapuit in Haarlem. Dit politiek café is een beetje gek: hoewel zo’n evenement vertrouwd klinkt, lukt het veel partijen helemaal niet meer om zoiets te organiseren. Te weinig vrijwilligers, te weinig animo, te veel gedoe.
Hoog tijd om het eens over de schaduwkant van AI te hebben. Hoe komen die taalmodellen eigenlijk tot stand waar miljoenen mensen dagelijks gebruik van maken? Dat weten we niet zo goed, maar wat wel duidelijk is, is dat er teksten van anderen voor worden gebruikt: het werk van journalisten,
D66 is zestig jaar en is daarom zondag neergestreken in de Amsterdamse RAI, waar het destijds allemaal begon. Een man op het podium vertelt dat het oprichtingscongres twee dagen duurde en dat dat niet voldoende was. Er bleek een derde dag nodig, maar iedereen moest de zaal uit. De huur
Pro heeft er geen apart evenement voor georganiseerd. Vrijdagmiddag presenteert de partij via een livestream de uitslag van het ledenreferendum dat afgelopen week werd gehouden. Eigenlijk zijn het meerdere referenda, maar slechts één ervan trok veel belangstelling: moet Pro zich aansluiten bij de Europese sociaaldemocraten – de oude partijfamilie van de
Mona Keijzer overweegt een eigen partij en ik denk met haar mee. Na de vraag hoeveel moeite het oprichten van een partij kost en hoe je zoiets organiseert, tijd voor een derde vraag: waar staat je partij voor? Als je een partij begint, is het handig als het iedereen