Weet u wat een goed idee is als je een nieuwe partij wilt oprichten? De aankondiging een tijdje boven de markt laten hangen. Er zijn illustere voorbeelden: Rita Verdonk deed na haar afsplitsing van de VVD lang geheimzinnig of ze met een eigen beweging zou komen, Pieter Omtzigt na zijn vertrek bij het CDA idem dito. Nu zien we dit fenomeen rond Mona Keijzer: vanochtend meldde oud-staatssecretaris Gijs Tuinman zich publiekelijk als vrijwilliger voor wat we voorlopig maar even de Mona-Partij zullen noemen.

Dit is een ideale manier om te kijken of het idee van een nieuwe partij aanslaat. Zo nee, dan kan Keijzer altijd zeggen dat ze het nooit heeft overwogen. 

Even de parallellen bekijken. Toen Verdonk met Trots op Nederland startte, leek het idee heel bijzonder en spannend, maar achteraf waren het de nadagen van haar politieke carrière en lagen haar successen ver in het verleden. Omtzigt met NSC idem dito. Beide bewegingen werden geen succes. Een van de redenen was dat Verdonk en Omtzigt gewend waren binnen een goed functionerende partij te werken en nu opeens alles zelf moesten doen. Rara hoe zou dit bij Keijzer gaan? 

Een probleem van al deze partijen is dat ze inhoudelijk overbodig zijn gebleken. Dat blijkt al uit het feit dat er lang getwijfeld wordt of er iets opgericht moet worden. Als er echt een inhoudelijke of ideologische noodzaak zou zijn, is dat besluit zo genomen en is dat ook makkelijk uit te leggen. Bij Trots op Nederland, NSC en de Mona-Partij ligt dat anders: deze vehikels worden pas opgericht als de grote leider het idee heeft dat er ook echt kiezers gaan komen. 

Waar blijft Claudia? 

Er is ook een verschil met de historische voorgangers: nooit eerder was het partijlandschap op de rechterflank zo vol als nu. Als we de SGP en Keijzer niet meetellen zijn er al vijf partijen rechts van de VVD die allemaal globaal hetzelfde vinden: PVV, FvD, JA21, BBB en DNA. De noodzaak van de Mona-Partij is vooral gelegen in het feit dat Keijzer nergens anders terecht kan: niet meer bij BBB, bij DNA past ze kennelijk toch niet zo goed en bij PVV, FvD en JA21 is ze al helemaal niet welkom, want daar is het leiderschap al vergeven.

Er is ook goed nieuws: er zijn inmiddels zoveel rechtse partijen gestart en mislukt dat Keijzer weinig moeite zal hebben allerlei namen aan te trekken. Ze zullen blij zijn met deze nieuwe kans: de weglopers bij BBB, met Claudia van Zanten met stip op één. Vroeg of laat geldt dit voor veel van de zestig BBB’ers die onlangs kritisch waren over het partijbestuur. Misschien zijn zij nu nog geen overstap van plan, maar herkiesbaar zijn ze bij BBB sowieso niet. Het enthousiasme voor de Mona-Partij zal dus vanzelf wel groeien.

Wat te denken van de velen die mislukten bij de zieltogende partij van Wybren van Haga waar niemand nog de naam van weet, de afsplitsers die een paar jaar terug bij JA21 de benen namen omdat ze Annabel Nanninga verschrikkelijk vonden en de ex-Kamerleden van NSC die nu kunnen bogen op twee jaar Kamerervaring maar die niet meer politiek kunnen inzetten? Ze zullen allemaal juichen bij de komst van Mona’s eigen club, want Keijzer zal de enige zijn die zo gek is om ze überhaupt te verwelkomen.

Zomaar een idee: al die mensen wiens politieke carrière voorbij is appen Keijzer op dit moment dat ze het echt moet doen. Het maakt de drempel om ervan af te zien alleen maar hoger. 

Beeld: Gijs Tuinman maakt bij WNL zijn interesse kenbaar in de Mona-Partij. Still van Twitter. 

Waardeer dit artikel!

Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan!
Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.