Echt druk wil het niet worden, maar dat had Julia Schneemann ook niet verwacht. Ze is fractievoorzitter van Volt in Noord-Holland en reist deze maand de provincie door om te vertellen wat haar fractie in 2025 allemaal heeft gedaan. Het is een bewonderenswaardige exercitie in transparantie over wat het betekent om Provinciale Statenlid te zijn en wat je in die rol kunt bereiken. De Noord-Hollandse Volt-fractie heeft er tevens een jaarverslag over geschreven.

In het Amsterdamse Café Belcampo zitten maandagavond zestien mensen. Beetje gek dat we weinig horen over het belangrijkste thema: de afsplitsing van Volt-Statenlid Maik de Weerdt. Volt kan daardoor eigenlijk nog maar de helft bereiken in vergelijking met voorheen. We horen niet veel meer dan dat er na een periode van ziekte geen goede samenwerking meer tot stand kwam. Een Volt-lid vindt deze vaagheid logisch: dit is ‘een interne zaak’. Dat dit bij uitstek een publieke zaak is, wordt kennelijk niet begrepen.

Over andere onderwerpen horen we vanalles en nog wat. Er is een programma landelijk gebied en dat hangt samen met de visie op voedsel, legt Schneemann uit. Wat we eten is immers bepalend voor de landbouw en dus voor hoe het landschap eruit moet zien. Mensen zouden minder vlees moeten eten, zo is het idee. Die visie zou eigenlijk Europees moeten zijn, maar die is er helaas niet. Met de provinciale visie wordt het ook al niks: de coalitie wordt gedomineerd door BBB en daar wil men gewoon biefstuk blijven eten. 

Lastige vragen

We krijgen een heel palet voorgeschoteld waar de provincie over gaat: Volt wil werk maken van verbetering van de waterkwaliteit, het versnellen van de woningbouw, meer meervoudig ruimtegebruik en ‘circulair biobased bouwen’. Volt heeft in de provincie twee criteria om voorstellen te beoordelen, aldus Schneemann: Europa en de lange termijn. Dit maakt dat Volt bijvoorbeeld voor het vertrek van Tata Steel is. Elders in Europa is meer ruimte voor staalproductie en is de elektriciteit bovendien goedkoper. 

Mooie standpunten allemaal, maar het gaat er natuurlijk om of Volt in de provincie met deze ideeën het verschil maakt. Dat is erg lastig vast te stellen. In het jaarverslag gaat het ruim twintig pagina’s over alle acties die de fractie heeft ondernomen, van het afleggen van werkbezoeken tot het indienen van 27 moties en amendementen. Het moet gezegd: de fractie maakt een ontzettend actieve indruk en heeft heel wat ideeën in vergaderingen naar voren gebracht en/of op papier gezet. 

Maar heeft dat ook zin? Eigenlijk is het antwoord gemakkelijk te geven: Volt heeft na de afsplitsing van De Weerdt nog maar één van de 55 zetels. In het jaarverslag lezen we over meerdere moties die geen meerderheid hebben gehaald. Dit laat het probleem goed zien: er zijn te veel fracties (15 stuks) die allemaal op een klein aantal provinciale thema’s willen laten zien dat ze het verschil maken, terwijl dat eigenlijk niet kan. Te weinig onderwerpen, te kleine marges, te weinig zetels, te weinig media-aandacht. 

Verschil maken 

Een betere vraag is welke grote lijn we bij Volt kunnen destilleren. Wanneer heeft de fractie echt het verschil gemaakt? Is er iets gerealiseerd dat er zonder Volt niet was geweest? Het goede nieuws is dat Volt een antwoord op deze vraag heeft, iets wat voor veel andere fracties vermoedelijk niet is weggelegd. Het slechte nieuws is dat het een onderwerp is dat velen niet interesseert en ook niet met Volt associëren. De kans dat veel mensen op de hoogte zijn van Volts unique selling point is al met al minimaal. 

Door Volt gaat de provincie Noord-Holland ook communiceren in gebarentaal. Dit is een concreet voorbeeld van inclusie, zodat ook mensen met een auditieve beperking volwaardig mee kunnen doen, legt commissielid Beppie van den Bogaert uit. Ze heeft er zelf een initiatiefvoorstel over geschreven. Dat is op zichzelf al bijzonder want dat doet bijna niemand. Het is ook uniek dat het voorstel unaniem door de Provinciale Staten is aangenomen. Ze hoopt dat andere provincies en gemeenten dezelfde stap gaan zetten. 

Mooi voorstel, maar wat zegt het over Volt? Van den Bogaert blijkt emeritus hoogleraar op dit terrein en is hier dus al een groot deel van haar leven mee bezig. Dat doet niets af aan de waarde van haar werk, maar zo blijkt ook het meest in het oog springende Volt-resultaat erg afhankelijk van de achtergrond van één persoon. Als Van den Bogaert zich bij een andere partij had aangemeld, was dit misschien wel een D66-voorstel geweest. Zo blijft de vraag staan waar Volt in de provincie nu precies voor nodig is.

Beeld: lege zaal in Café Belcampo. Foto: Chris Aalberts.

Waardeer dit artikel!

Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan!
Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.