Een BBB-middelvinger voor de schrijvers van de brandbrief over Mona Keijzer
Klein maar veelzeggend nieuws van BBB. De twee Europarlementariërs – Sander Smit en Jessika van Leeuwen – stappen over van de christendemocratische EVP-fractie naar de uiterst rechtse ECR. Het lijkt een berichtje dat alleen interessant is voor mensen met interesse in Europa, maar dat klopt niet: het zegt veel over hoe het met BBB gaat, juist nu er vorige week een brandbrief naar het partijbestuur ging over de interne organisatie, naar aanleiding van het vertrek van Mona Keijzer.
BBB werkte in Europa binnen de christendemocraten samen met collega’s van CDA en NSC, nu gaat de partij naar ECR waar voor Nederland alleen de SGP in zit. Verrechtsing troef dus, iets wat nog duidelijker is als je weet wie er verder in ECR zitten: de voornaamste twee partijen zijn het uiterst rechtse Fratelli d’Italia van Giorgia Meloni en het uiterst conservatieve PiS, die in Polen de rechtsstaat afbrak. Voor Nederland zat FvD ooit in ECR, gevolgd door JA21. Noem ECR gerust radicaal rechts.
In hun brandbrief van vorige week constateren de zestig ondertekenaars ‘een terugkerend patroon’ bij BBB. Laten we die punten eens bekijken in relatie tot de overstap naar ECR.
1. Partijdemocratie
De briefschrijvers vinden dat er geen borging is van ‘partijdemocratische processen’. Iedereen die dit probleem nog niet had geconstateerd, kan dit bij de verhuizing naar ECR zien. Dit is een majeure stap vanuit het politieke midden naar de radicaal rechtse flank, maar er is geen partijdiscussie geweest, geen ledeninspraak, geen congres, geen consultatie. De partijtop heeft volgens Henk Vermeer ‘na gedegen analyse’ besloten over te stappen. Zelfs die stelling is voor leden niet te controleren. Ledendemocratie bestaat niet.
2. Professionalisering
De briefschrijvers hebben het over ‘achterblijvende professionalisering van organisatie en bestuur’. In een professionele organisatie zou er een transparant proces bestaan om tot beslissingen te komen waarbij er verantwoording wordt afgelegd aan de buitenwereld, de leden of een partijraad. Bij BBB niets van dit alles: de overstap is gebaseerd op een soort onderonsje binnen de partijtop. Er is geen enkel bewijs dat het bestuur überhaupt als kritisch klankbord heeft gefunctioneerd.
3. Persoonlijke belangen
Individuele posities bij BBB prevaleren boven het bredere partijbelang, aldus de briefschrijvers. BBB mag bij de EVP zes maanden niet het woord voeren nadat Van Leeuwen voor een motie van wantrouwen tegen Ursula von der Leyen stemde. Ze had kunnen weten dat die kamikaze-actie slechts tot een plek op een strafbankje zou leiden. Dat ze nu bij ECR van die sanctie af is, is vooral goed voor haar eigen zichtbaarheid in Brussel, maar voor de partij maken die handvol speeches van één minuut vrijwel niets uit. Wiens belang prevaleert hier?
4. Korte termijn
De briefschrijvers vinden dat de korte termijn de koers bepaalt en niet een consistente strategische lijn. Inderdaad: Van Leeuwen en Smit hebben hun spreekrecht meteen terug, maar wat is de strategie? Aanvankelijk was BBB erop gebrand in het invloedrijke politieke midden te zitten, maar inmiddels lijkt die koers verlaten. Nergens lezen we een gefundeerde afweging om voor ECR te kiezen op basis van de inhoud. Er is alleen een persbericht met wat PR-taal.
Dit gebrek aan inhoudelijke motivatie is vooral pregnant omdat Mona Keijzer is verweten BBB naar rechts te trekken. Nu ze weg is, zou je kunnen denken dat BBB weer terug kan schuiven naar het midden, maar in Europa doet de partij het omgekeerde. Wie het begrijpt, mag het zeggen.
5. Interne tegenspraak
In een serieuze partij is er ruimte voor interne tegenspraak en reflectie, zo vinden de briefschrijvers. Zo is het. Waarom heeft Van Leeuwen nooit publiekelijk op een congres één kritische vraag hoeven beantwoorden over haar stem voor die motie van wantrouwen? Waarom besluit het partijbestuur nu voor deze koers terwijl er in dezelfde week een nieuwe ledenvergadering in het vooruitzicht wordt gesteld? Waarom kon dit besluit niet wachten? Waarom mogen leden niet meepraten over deze afslag richting radicaal rechts?
Zomaar een idee: het interesseert de partijtop helemaal niets, want ze komen al jaren met dit gedrag weg. Vorige week is men op deze punten gewezen, deze week negeert men ze alweer. Als de briefschrijvers serieus zijn, zeggen ze hun lidmaatschap vandaag nog op.
Beeld: Jessika van Leeuwen in Straatsburg. Foto: Philippe Buissin, Europese Unie/Europees Parlement 2024.
Waardeer dit artikel!
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan!
Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.