Mona Keijzer zit voortaan in haar eentje in de Tweede Kamer. Opeens denk je terug aan Rita Verdonk. Weten we het nog? Ze was ooit gevierd minister van vreemdelingenzaken en integratie, werd immens populair, was bijna lijsttrekker van de VVD, maar werd verslagen door Mark Rutte. Ze werd uit de partij geknikkerd, startte haar eigen beweging en mislukte hopeloos. Ze slijt haar laatste dagen in de politiek als raadslid voor de lokale partij van Richard de Mos. 

Niemand zal zeggen dat Keijzer en Verdonk sprekend op elkaar lijken, maar er zijn wel overeenkomsten. De belangrijkste is: het moment waarop ze bij hun oude partij vertrokken. Verdonk is na haar ministerschap nog geen jaar Tweede Kamerlid van de VVD geweest. Keijzer zegt BBB vaarwel op de eerste dag van het nieuwe kabinet. De overeenkomst is dat op het moment van afsplitsing de verkiezingen nog ver weg zijn. Zelfs als je hoopt op een voortijdige kabinetsval, duurt het nog wel even. 

Grote kans dat er komende tijd mooie peilingen verschijnen voor een vooralsnog imaginaire Keijzer-partij, zoals we in 2007 werden verrast met prachtige peilingen voor een denkbeeldige partij van Verdonk. Ze zou in haar eentje goed zijn voor zo’n twintig zetels. Die mooie voorspellingen leidden in 2008 tot Trots op Nederland. Er kwam een perspresentatie in de Passengers Terminal in Amsterdam, een heleboel publiciteit, goede peilingen en daarna… werd het langzaam stil. 

Goede kans? 

Als er binnenkort verkiezingen voor de Tweede Kamer zouden zijn, zou je kunnen denken dat Keijzer met een eigen partij een kans maakt. Of je in korte tijd een normaal functionerende partij uit de grond kunt stampen laat zich enigszins raden, maar we weten dat kiezers zich daar weinig van aantrekken. Een mooi resultaat lijkt gegarandeerd, op dat ene probleempje na: er zijn nog helemaal geen verkiezingen. Keijzer moet nog een hele tijd populair blijven voordat ze die populariteit kan verzilveren. 

Verdonk moest destijds lang wachten op nieuwe verkiezingen en we weten hoe dat afliep. Haar populariteit nam met de tijd alleen maar af, totdat er in geen enkele zetel meer overbleef. Dat dit mislukte, lag voor de hand: ze was geen minister meer en dus minder zichtbaar, ze moest alles in haar eentje doen en had concurrentie van de PVV. Voor Keijzer is het nog beroerder: niet alleen de PVV, maar ook BBB, JA21 en Gidi Markuszower vissen in dezelfde vijver. Val dan maar eens op. 

Er is op korte termijn misschien enthousiasme voor Keijzer en je kunt uittekenen dat ze – net als Verdonk destijds – geen stap op straat kan zetten zonder dat mensen haar aanklampen dat ze toch echt een eigen partij moet beginnen, dat ze haar kiezers niet in de steek kan laten, dat velen hun hoop op haar hebben gevestigd en ga zo maar door. Maar de vraag is of al die mensen dat nog steeds vinden tegen de tijd dat er weer verkiezingen zijn. Zomaar een gokje: dan is heel veel van dat enthousiasme alweer verdampt. 

Tip voor Mona: luister niet naar je fans, maar ga gewoon wat anders doen.

Beeld: Still uit debat in de Tweede Kamer. 

Waardeer dit artikel!

Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan!
Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.