Stel je bent jong en je wilt de politiek in. Wat te doen? Het is niet ingewikkeld: doe ervaring op, leer vergaderen, stukken lezen, beleid doorgronden, debatteren en spreken in het openbaar. Dat kun je doen in allerlei functies, baantjes en rollen. Ze staan goed op je CV en vergroten je kansen voor later. Er is één geluk: politieke partijen, jongerenraden en studentenorganisaties staan letterlijk om je te springen, want de meeste leeftijdsgenoten hebben andere prioriteiten. 

Maar dan moet je wel goed kiezen. Zo was daar ooit Europarlementariër Dorien Rookmaker. Ze was verkozen voor FvD, maar splitste zich al in een vroeg stadium af. Een keurige dame in een mantelpakje die hoge functies had vervuld bij allerlei bedrijven. Rookmaker verveelde zich kapot in Brussel, want ze zat als eenling zonder nationale partij in een irrelevante Europese fractie en erg veel politieke ervaring had ze ook niet. Wat te doen? Juist: richt een jongerenadviescommissie op. 

Rookmaker een commissie, jongeren een functie die ze een stapje verder brengt in hun politieke loopbaan. Maar was het een goed plan? Naar verluidt zijn de jongeren meerdere keren in Brussel geweest om Rookmaker te adviseren. Goed begin van hun CV? Rookmaker is ondertussen geradicaliseerd. Ze was de nummer twee van BVNL voor de Tweede Kamer en hitste demonstranten bij Elsfest op, de anti-asielzoekersdemonstratie die in september uit de hand liep. 

Onhandige keuzes 

Daar gaan de mogelijkheden voor de jonge adviseurs van Rookmaker om te pronken met hun prestigieuze Brusselse functie. Het vervelendst is dit voor types die ermee te koop liepen dat ze Rookmaker van advies mochten voorzien. Zo komen we bij Lloyd Leonard Opdam, een student van een jaar of twintig in een maatpak met te veel gel in zijn halflange haar. Hij was voorzitter van deze commissie. Tja, kun je die nog op je CV zetten? Tijd voor baantje nummer twee. 

Gelukkig was net de Vrijmoedige Studentenpartij (VSP) opgericht aan de VU, die in universitaire medezeggenschapsorganen strijdt voor minder cancel culture, minder diversity officers en minder safe spaces. Opdam zag er wel wat in en richtte de Utrechtse tak op. Hij werd al snel fractievoorzitter in de Universiteitsraad van de Universiteit Utrecht. Deze titel is trouwens een beetje overdreven, want hij zat namens de VSP als enige in die raad: zijn collega-VSP’ers zaten in faculteitsraden. 

Helaas voor Opdam: alweer de verkeerde keuze gemaakt. De oprichter en voorzitter van de VSP, een oud-kandidaat van Forum, is in het nieuws vanwege een geweldsincident, het zingen van een nazi-lied en een jarenlang patroon van intimidatie van medestudenten waar de VU niets aan heeft willen doen. Nu heeft Opdam opeens spijt. Het incident past volgens hem niet ‘binnen de normen van fatsoen en beschaafd gedrag’. Verder wil hij er niet op ingaan. Hij is uit de partij gestapt. 

Gemeenteraad van Harderwijk

Raar verhaal en aan de andere kant ook weer niet. Opdam wil de politiek in, sprokkelt functies bij elkaar en die zitten elkaar in de weg. Hij staat nu op de derde plek van de kandidatenlijst van een lokale partij in Harderwijk. Grote kans dat hij in maart wordt verkozen. Zouden de mensen in de provincie het op prijs stellen dat hij een van de gezichten was van een club die nu wordt geassocieerd met geweld, intimidatie en het zingen van nazi-liederen? Opdam geeft het antwoord in feite zelf. 

Hij had het allemaal kunnen weten, net als al die andere spijtoptanten van de VSP. Ook aan de UvA en in Leiden zijn de leden vertrokken. Of nou ja, leden? De VSP bestaat volgens de Kamer van Koophandel helemaal niet en dus kan er formeel ook geen sprake zijn van lidmaatschap, bestuursleden en afsplitsingen. De VSP is altijd puur informeel geweest en niets meer dan dat. Een soort vriendengroep. Dan heb je inderdaad totaal geen controle over het gedrag van leden, laat staan van dat van je eigen partijvoorzitter. 

Er was een tijd dat lieden als Rookmaker niet in het Europees Parlement kwamen en dat een studentenpartij die is gelieerd aan extreemrechts ondenkbaar was. Toen gingen politiek geïnteresseerde jongeren gewoon bij een ouderwetse politieke jongerenorganisatie. De JOVD ofzo. Dan deden ze hier en daar een cursus, organiseerden debatavondjes en schreven weleens een opiniestukje in de krant. In die goeie ouwe tijd was het ook met types als Opdam vast wel wat geworden. 

Benieuwd wat Opdam en zijn vriendjes aan die puist op hun CV gaan doen.

Beeld: Logo’s van VSP, UvA, Universiteit Leiden en Universiteit Utrecht. 

Waardeer dit artikel!

Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan!
Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.