In Amsterdam lopen de belangen van mens en dier helaas niet parallel
De Amsterdamse afdeling van de Partij voor de Dieren (PvdD) trapt het politieke jaar af met een eigen politiek café. Het is de derde editie, horen we fractievoorzitter en lijsttrekker Anke Bakker zeggen. Deze keer is het café maar kort en volgt er een nieuwjaarsborrel. In expatbuurt de Pijp zijn zo’n zeventig mensen aanwezig in café Huis van Iemand Anders. Dat is een bijzonder magere opkomst, als we deze tenminste vergelijken met de 3.200 leden die de PvdD in Amsterdam heeft. Niemand lijkt zich eraan te storen.
Bakker vertelt de zaal dat de uitnodiging breed is rondgestuurd. Dat heeft in zoverre effect gehad dat er nu pers is – zie dit stukje – en dat er andere partijen zijn langsgekomen: het populaire D66-raadslid Erik Schmit is er ook. De bijeenkomst heet enigszins verrassend ‘EEND’. Waarom dit zo is weet niemand, want dit is niet het thema van de praatjes en dit refereert ook niet aan de hapjes. Het gaat vandaag over de ‘hoofdgroenstructuur’ en de bescherming van bomen.
Bakker vindt het leuk dat er ook niet-PvdD’ers zijn, want daar kun je iets van leren. Zo heeft ze bij een borrel van GroenLinks geleerd dat wethouder Rutger Groot Wassink drie kwartier speecht zonder blaadje. Dat is geen goed plan. Bakker doet het zelf aanzienlijk korter. De PvdD is in Amsterdam een enorm succes, weet ze: de partij vierde afgelopen jaar haar vijftienjarig jubileum in de Amsterdamse gemeenteraad, er was een festival, de werkgroepen floreren en leden worden steeds actiever.
Successen
Dat laatste moet ook wel, want er komen gemeenteraadsverkiezingen aan. Aan de bar zegt Bakker dat ze het aantal zetels wil verdubbelen. De PvdD heeft er op dit moment drie. Die kiezers krijgen waar voor hun stem, zo lijkt het. Bakker houdt de zaal een lijst met successen voor: Amsterdam gaat krimp van Schiphol afdwingen, bij kadeherstel worden bomen beter ontzien, het groenbeleid van woningcorporatie Ymere wordt aangepast en Artis gaat stoppen met het houden van zeeleeuwen. Applaus.
Dan is het tijd voor Dave de Vos, een duo-raadslid die bij de gemeenteraadsverkiezingen op de vijfde plek van de kandidatenlijst staat. Hij praat de zaal bij over de hoofdgroenstructuur: de minimale hoeveelheid groen in de stad. Er zijn classificaties voor verschillende soorten groen en daar zijn per soort dan weer regels voor. De bescherming verschilt per soort, bijvoorbeeld of er mag worden gebouwd. We krijgen een mooie kaart te zien met allerlei verschillende tinten groen.
De gemeente moet van al dit groen afblijven, horen we De Vos zeggen, maar daarbij geldt een ‘tenzij’. Er is soms discussie of er in het groen mag worden gebouwd, ook al zegt de hoofdgroenstructuur van niet. Zo is er in het Diemerpark minder ‘struinnatuur’ omdat er geplastificeerde sportvelden zijn aangelegd. De PvdD bepleit een striktere aanpak. Gelukkig heeft de gemeenteraad de hoofdgroenstructuur na een referendum weggestemd. Toen kwam er een burgerberaad en nu broedt het college op de gegeven adviezen.
Geborgd groen
Het idee van een burgerberaad is dat het college de adviezen uitvoert, horen we, tenzij er hele dwingende redenen zijn dat niet te doen. Nu wil het college bij negen van de zestien adviezen eerst nader onderzoek. Dat is allemaal maar een slechte zaak, want het groen had altijd al geborgd moeten zijn, vindt de PvdD. Ook gaat de gemeente in de fout bij de eigen regels dat er bij nieuwbouw voldoende groen moet worden aangelegd. Men telt het oude groen ook mee.
We horen dat er een oude motie in het archief ligt die aantoont dat de gemeenteraad dit jaren geleden allemaal niet zo heeft gewild: voor het groen bij nieuwe huizen mogen bestaande parken niet meetellen. Een vrouw begint over de Gaasperplas, waar kennelijk een horeca-paviljoen zal verrijzen. De Vos ziet hierin ‘een afwaardering van de kwaliteit van de natuur’. Gaasperplas geldt in de hoofdgroenstructuur inmiddels als ‘een stadspark’, maar het is ‘struinnatuur’.
Het probleem laat zich enigszins raden. Kan er nog worden gebouwd als er zoveel regels zijn die extra ruimte eisen voor het groen? De Vos is opmerkelijk eerlijk: er zijn in Nederland veel weilanden met weinig biodiversiteit en daar kan prima worden gebouwd, mits dat ‘natuurinclusief’ gebeurt met ‘biobased materialen’. Amsterdam kan de woningnood sowieso niet oplossen. Er staan wel veel woningen leeg, zo’n 22.000, dus daar moet eerst naar gekeken worden.
Er volgt nog een tweede onderwerp, namelijk de bescherming van bomen. We leren hoe je kunt voorkomen dat deze worden gekapt. Dat blijkt heel lastig en daarom is het aan te raden je op gemeentelijke e-mail alerts te abonneren zodat je zo vroeg mogelijk weet of in de buurt een kapvergunning wordt verstrekt.
Lage inkomens
Heel interessant natuurlijk, maar toch dwalen je gedachten af naar de presentatie van De Vos. De PvdD wil voldoende groen. Een prachtig doel, maar al dat groen neemt ruimte in beslag en op al die plekken kan niet worden gebouwd. De aantrekkingskracht van Amsterdam neemt ondertussen niet af. Het gevolg is een instandhouding of zelfs verergering van het woningtekort en stijgende koop- en huurprijzen, waardoor lage inkomens verder de stad uit worden gedreven.
Dit komt natuurlijk niet alleen door de groene regels die de PvdD nog strenger wil maken, maar deze spelen wel een rol. Het illustreert dat de belangen van mens en dier toch niet helemaal hetzelfde zijn. Lage inkomens zijn er duidelijk de dupe van, want op een gegeven moment zijn de sociale huurwoningen op en daar worden er maar nauwelijks van bijgebouwd. Dan komt het groen immers in het gedrang. Het idee dat er best wat polders aan woningbouw kunnen worden opgeofferd is natuurlijk op zichzelf juist, maar dan wonen alle lage inkomens ergens in de buurt van Lelystad en dat willen ze niet.
De PvdD is heel progressief. Bakker zegt dat de leden erg van actievoeren houden. Dat zien we: klimaatmarsen, Gaza-demonstraties en al dat soort zaken hebben de warme aandacht van de dierenpartij. Heel sympathiek allemaal, maar het verhult dat diezelfde PvdD tussen alle wereldproblemen door een Amsterdams kernprobleem bewust niet oplost. Dat moeten gemeenten met veel weilanden maar doen. Als alle gemeenten zo redeneren, worden de krapte op de woningmarkt alleen maar erger. Rara wie is daar de dupe van?
Zouden al die progressieve PvdD-stemmers dat op het netvlies hebben?
Beeld: Anke Bakker spreekt de zaal toe, spandoek van de PvdD. Foto’s: Chris Aalberts.
Waardeer dit artikel!
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan!
Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.