Het was u vast ontgaan, maar er was vorig weekend een ledenbijeenkomst van Nieuw Sociaal Contact (NSC) in Amersfoort. De leden hebben via e-mail een verslag ontvangen. Hoeveel leden er nog ingeschreven staan, is onbekend. Er was al een daling ingezet, van 8.800 begin 2024 naar een kleine 8.000 begin dit jaar. Het is bijna niet voor te stellen dat die krimp inmiddels is gestopt: NSC zit inmiddels niet eens meer in de Tweede Kamer. Waarom zou je er lid van blijven?

Hoeveel mensen zouden er eigenlijk bij de ledenbijeenkomst in Amersfoort zijn geweest? Het is niet duidelijk of journalisten geen interesse hadden of dat ze niet welkom waren. Wellicht dat laatste: op mijn vraag of pers aanwezig kon zijn kwam geen antwoord. Misschien wilde NSC niet dat journalisten zouden opschrijven dat de aanwezigheid minimaal was? De foto boven dit stuk komt uit de laatste nieuwsbrief. De cynicus zou zeggen: een foto is altijd zo gemaakt dat de zaal zo vol mogelijk lijkt. 

Volgens partijvoorzitter Reinout van Malenstein was het een ‘goede en succesvolle bijeenkomst’. De leden zijn er ‘in grote getalen’ aanwezig geweest. Er is een heidag geweest van het bestuur met Pieter Omtzigt, Eddy van Hijum, Europarlementariër Dirk Gotink, het wetenschappelijk bureau en de jongerenorganisatie. Daar kwam uit dat NSC door wil, want ‘ons werk is nog niet af’. Nu komt het aan op ‘ledenverbinding en -participatie’. Daarom is er nu een ‘input traject’ gestart en dat levert dan weer de strategie ‘Veerkracht 2027’ op. 

Allemaal vrijwilligers 

In de nieuwsbrief lezen we een hint hoe het nu met NSC verder gaat: er is een financiële uitdaging. Daarom moet de organisatie ‘lean and mean’ worden. Er zijn gelukkig reserves, zo lezen we. De kern staat er niet: die reserves worden niet meer aangevuld want alle subsidies houden binnen niet al te lange termijn op. Er ontstaat sowieso een organisatie die zonder subsidie moet draaien en die dus helemaal afhankelijk is van vrijwilligers. Daar lopen eigenlijk alle partijen zonder parlementaire vertegenwoordiging vroeg of laat op stuk. 

NSC wil klaar zijn voor de verkiezingen in 2027 of 2029, maar eigenlijk al in 2026. De partij wil in meerdere gemeenten meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen. Zie hier een vorm van ongeëvenaard wensdenken. NSC heeft geen landelijk podium meer, geen landelijk gezicht en staat bij alle media-aandacht achteraan. Daar komt de communicatieve uitdaging van de mislukte twee jaar in de Tweede Kamer nog bovenop. Niemand gaat nog aandacht aan NSC besteden, of slechts om de totale afgang nog eens uit te lichten. 

Zou NSC nog aansprekende kandidaten gaan vinden die het tij kunnen keren? Kandidaten doen mee aan verkiezingen omdat ze een zetel willen halen, niet om in de vergetelheid te geraken. Als kandidaten tussen partijen kunnen kiezen, gaan ze voor partijen waarbij ze een reële kans maken. NSC zit dus straks opgescheept met kandidaten die elders zijn afgewezen: inhoudelijk slecht, niet aansprekend, geen charisma, geen ervaring en ga zo maar door. Daar win je dan weer geen verkiezingen mee. 

Geen eigen verhaal 

Biedt Europarlementariër Dirk Gotink nog uitkomst? Je zou bijna vergeten dat NSC weliswaar weg is uit de Tweede Kamer, maar nog steeds is vertegenwoordigd in Brussel. Alweer een probleem: Europarlementariërs trekken nooit volle zalen en dat is Gotink in zijn eerste anderhalf jaar ook nooit gelukt. Zomaar een idee: Gotink wil vast een tweede periode in Brussel. Hij zal dus pogingen doen om bij een andere partij onderdak te vinden zodat hij in ieder geval in theorie herkozen kan worden. Het zou dom zijn als hij dat niet probeerde.

Als je nog even toevoegt dat NSC geen ideologie heeft en dat niemand weet waarom NSC inhoudelijk nodig is in het partijpolitieke landschap, zie je waar elke verkiezingsdeelname op stuk gaat lopen: geen onderscheidend verhaal, geen onderscheidende kandidaten, geen media-aandacht en geen budget. Dan kan NSC in de eigen nieuwsbrief nog zo vaak schrijven dat men ‘tegels licht’ of ‘wantoestanden blootlegt’, maar die claims zijn behoorlijk ongeloofwaardig. Ze gaan immers over een politiek leider die nooit meer terugkomt en die zijn glans heeft verloren. 

NSC houdt half januari een online ledenvergadering over de gemeenteraadsverkiezingen en twee weken later weer eentje ergens in een zaal. Dan gaat men bezig met lessen voor de toekomst. Heel benieuwd of zo’n les ook kan luiden: er is geen reden om aan te nemen dat het ooit nog goedkomt, want alle trends zijn negatief. Hoe stelt men de gemeenteraadsverkiezingen nou eigenlijk zelf voor? Hebben leden zin om bij het flyeren aan omstanders uit te leggen dat Nicolien van Vroonhoven het allemaal goed bedoeld had?

Gewone mensen zouden denken: die gifbeker laat ik aan me voorbij gaan, we heffen NSC per direct op. Nu de NSC-leden nog. 

Beeld: ledenbijeenkomst NSC in Amersfoort. Foto: NSC, uit nieuwsbrief.

Waardeer dit artikel!

Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan!
Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.