Is Bij1 een serieuze politieke partij? Twee weken geleden werd Tofik Dibi bij de algemene ledenvergadering gekozen als lijsttrekker voor de Tweede Kamerverkiezingen. Het grote publiek heeft niet veel van deze vergadering meegekregen, want journalisten werden er geweerd. Zelfs het linkse platform Left Laser kreeg geen toestemming om erbij te zijn. Niet zo gek, want een paar partijbestuurders hadden een paar dagen voor de vergadering de benen genomen. Dan komen pottenkijkers niet goed uit. 

Left Laser kreeg wel een interview met Dibi. Het is een oeverloos, maar leerzaam gesprek. We leren zowel over de visie als het leiderschap van Bij1, of beter: wat daar nog van over is.

De visie 

Onder Sylvana Simons had Bij1 een heldere visie met intersectionaliteit als leidend principe. Dit is het idee dat minderheidsgroepen worden achtergesteld: gekleurde Nederlanders, moslims, LHBT’ers, mensen met een beperking en ga zo maar door. Deze achterstelling kan in deze visie ook dubbelop zijn: als je een gekleurde transvrouw bent sta je extra op achterstand omdat je vrouw, van kleur en transgender bent. Al deze achterstanden moeten tegelijk worden bestreden, zo vond de partij. 

Nu praat Dibi bijna anderhalf uur zonder het überhaupt over deze ideologie te hebben. Hij klaagt dat alle partijen zijn opgeschoven naar rechts, met name op immigratie en integratie. GroenLinks is zijn politieke thuis niet meer, want de partij is niet inclusief en niet divers. Dibi praat overduidelijk het liefst over Israël en de Palestijnen. Het is allemaal niet erg onderscheidend. Is dit alles wat er van het oorspronkelijke Bij1-gedachtengoed is overgebleven?

Het leiderschap 

Onder Sylvana Simons was het idee van Bij1 dat alle minderheden samen sterk kunnen staan, in lijn met de visie van intersectionaliteit. Als activisten voor verschillende doelen zich zouden verenigen, bereiken ze meer, of het nou gaat om Zwarte Piet, LHBT-rechten, sekswerkers of de erkenning van het slavernijverleden. Dibi heeft hier overduidelijk een probleem: deze activistische stromingen lijken inmiddels niet meer aan Bij1 verbonden. Hoe dan een achterban op te bouwen? 

Dibi vertelt dat hij in de Tweede Kamer heeft geleerd dat je om iets te bereiken een beweging nodig hebt. Dit is precies wat Bij1 ook altijd dacht, maar uit niets blijkt dat Dibi zo’n achterban heeft of eraan bouwt, met uitzondering van Gaza-activisten. Zou Dibi de man zijn die weer netwerken gaat verbinden en met een intersectionele visie tot een geheel gaat smeden? Hij heeft het er niet over. Zelfs bij de slotvraag waarom je Bij1 zou moeten stemmen blijft hij vaag. Er is een politiek alternatief, meldt hij. 

Dibi praat over zichzelf, over zijn ervaringen als queer in de Marokkaanse gemeenschap, zijn beginjaren in de Tweede Kamer en de problemen waarin hij verzeild raakte toen hij Israël bekritiseerde. Bij1: een partij als lege huls en Dibi als opvulling, los van alles waar Bij1 jarenlang aan bouwde. Wat zouden de leden ervan denken? 

Logisch dat de media het hen bij de ledenvergadering niet mochten vragen. 

Beeld: Tofik Dibi in gesprek met Left Laser. Still van YouTube.

Waardeer dit artikel!

Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan!
Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.