De nieuwe PVV-kandidaten kunnen niet zeggen dat ze niet zijn gewaarschuwd
Geert Wilders twitterde deze week de nieuwe top vier van de PVV-kandidatenlijst. Op de tweede plek staat Europarlementariër Sebastiaan Stöteler en daarna twee wildvreemde vrouwen die we de komende tijd wellicht beter zullen leren kennen. Of niet natuurlijk, want in 2023 stond Rachel van Meetelen nog op de derde plek en daar is na haar aantreden in de Tweede Kamer vrijwel niets meer van vernomen. Benieuwd of dat met de nieuwe gezichten anders zal gaan.
De meest relevante vraag is dan ook niet wie deze vrouwen zijn, maar of zij enig idee hebben waar ze aan beginnen. Misschien kunnen ze eens kijken naar het interview met Harm Beertema en René Dercksen dat deze week op YouTube verscheen. Van dit duo is Beertema bekendst: hij was dertien jaar onderwijswoordvoerder van Wilders en stapte in 2023 op omdat hij te laag op de kandidatenlijst stond. Dercksen was vier jaar senator van de PVV en zat lang in de Provinciale Staten van Utrecht.
Beertema en Dercksen mogen in dit tamelijk oeverloze gesprek helemaal leeglopen hoe ze tegen de wereld aankijken. Daar is alle tijd en ruimte voor, want de interviewster geeft nauwelijks tegengas. Zo horen we de twee zonder schroom vertellen hoe ze op hun tijd bij Wilders terugkijken. Het is geen nieuw verhaal, maar tegelijk hoorde je nooit zo duidelijk waar de nieuwbakken PVV-kandidaten straks mee moeten dealen.
Rand van de afgrond
We horen Beertema en Dercksen vertellen dat Nederland ‘aan de rand van de afgrond’ staat en dat er een ideologische strijd moet worden geleverd tegen links. De islam brengt enorme risico’s met zich mee en er is een reële kans op een burgeroorlog. Die zou te wijten zijn aan linkse mensen die de problemen in Nederland niet erkennen. Uit niets blijkt dat Beertema en Dercksen inhoudelijk van mening zijn veranderd sinds ze bij de PVV vertrokken.
Dat Beertema weg is bij de PVV heeft niets met de inhoud te maken, zo leren we. Hij was teleurgesteld: Wilders heeft zichzelf geïsoleerd, ook van zijn eigen fractie. Deze bestaat steeds meer uit mensen zonder profiel. Dat wil Wilders zo: alles draait om hem en hij omringt zich met mensen die hem bevestigen in zijn eigen gelijk. Ze klappen veel voor hun leider en doen verder niet veel. Mensen die wel een profiel opbouwen worden al snel als bedreiging gezien.
Dat is alvast een prima verklaring voor het feit dat drie volslagen onbekenden de top van de nieuwe kandidatenlijst van de PVV hebben gehaald.
Loyaliteit
Een warm bad kon je de PVV niet noemen, laat Beertema weten. De leider twijfelde continu aan je loyaliteit en dat is op een gegeven moment funest. Beertema is niet weggelopen omdat hij laag op de lijst stond, maar omdat er iemand boven hem stond die nog nooit iets gepresteerd had. Hij vond zijn vertrek rationeel: er waren kennelijk mensen die het beter konden en dus hoefde het voor hem niet meer. Zo komen we op de zwakte van de PVV: een permanent gebrek aan mensen.
Het kabinet is geklapt omdat Wilders geen grip op zijn bewindspersonen had, denkt Beertema. Dat was niet alleen het geval bij Ingrid Coenradie, iemand die volgens Beertema helemaal niets met de PVV te maken had, maar ook bij Fleur Agema. Zij begon te doen wat ze zelf wilde, meette zich een bepaalde statuur aan en werd zo echt iemand. Dat was volgens Geert niet de bedoeling. Het gaat alleen maar om hem en om niets anders. En dus probeert hij grip op de situatie te houden.
Als Wilders maar vijf zetels zou hebben, hoeft hij niets ingewikkelds te doen, niets te managen en zich niet te verantwoorden, denkt Beertema. Hij kan dan rake tweets sturen over de situatie in het land en daar stevige debatten over voeren, maar daar blijft het dan bij. Politiek, zo weet Beertema inmiddels, gaat ook over andere dingen: koffie drinken, bondjes sluiten en compromissen smeden. Dat is waar de Nederlandse politiek nu eenmaal om draait. Wilders doet daar niet aan mee.
Gegijzelde zetels
Dercksen vraagt zich af wat de PVV in twintig jaar op het punt van de islam heeft bereikt. Het antwoord is: niets. Dan faal je als politicus. Dan kun je wel zetels halen, maar dan doe je er niets mee. Beertema zegt dat hij Wilders destijds adviseerde om niet uit de gedoogconstructie van Rutte-1 te stappen. Het is niet genoeg om steeds te zeggen dat andere politici eruit geknikkerd moeten worden. Je standpunten moeten omgezet worden in beleid. Bij Wilders is dat nooit het geval. Zo resteert slechts rancune.
Dercksen noemt de situatie tragisch en schandalig: Wilders kaapt zetels maar doet of wil er niets mee. Beertema noemt het ‘gegijzelde zetels’: Wilders is aantrekkelijk voor kiezers die problemen ervaren en die denken dan dat de PVV hen gaat helpen. Er zijn vervolgens 37 zetels om iets te doen aan migratie, maar Wilders regelt niets, onderhandelt slecht en laat zich overtroeven. Het is een basaal gebrek aan politiek inzicht en maatschappelijke ervaring.
Snel van begrip kun je deze twee oudgedienden natuurlijk niet noemen, want ook in hun tijd waren er al waarschuwingen tegen Wilders. Niet alleen van de politieke tegenstanders, maar juist ook uit de eigen ideologische hoek. Inmiddels klinken ze luider dan ooit en hebben ook latere spijtoptanten het licht gezien. Eindelijk dan. De grote vraag is: hoe zal dat gaan met de nieuwe kandidaten die Wilders deze week presenteerde? Hoe lang gaat het duren voordat zij wakker worden?
Beeld: René Dercksen en Harm Beertema bij interviewster Julia Sophie. Still van YouTube.
Waardeer dit artikel!
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan!
Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.