Als er meerdere partijen kunnen zijn op rechts, op links en voor Nederlanders met een migratieachtergrond, waarom dan niet meerdere partijen voor dieren? Een tweede exemplaar heeft het licht gezien onder de naam Vrede voor Dieren. Volgens de website is men druk bezig met het zoeken van kandidaten en de voorbereidingen voor de Tweede Kamerverkiezingen. Deze week was partijvoorzitter Pascale Plusquin te gast bij Mischa Blok: een mooie gelegenheid om eens nader kennis te maken.

Plusquin is in de wereld van de Partij voor de Dieren (PvdD) geen onbekende: ze was jarenlang Statenlid in Limburg en raadslid in Heerlen. Ze stond bij de laatste Tweede Kamerverkiezingen op de negende plek en was enige tijd directeur van een Limburgse milieufederatie. Inmiddels is ze geen actief politica meer, maar daar heeft de nieuwe partij dus verandering in gebracht. Een paar maanden geleden is het idee ontstaan, vertelt ze aan Blok. De val van het kabinet heeft de boel in een stroomversnelling gebracht.

Plusquin redde ooit kippen uit een legbatterij. Het waren treurige dieren die er als soepkippen uitzagen, vertelt ze. De kippen knapten ervan op dat ze naar buiten mochten, want dat waren ze niet gewend. Dit raakte Plusquin enorm en dus wilde ze meer doen dan alleen vegetariër zijn. Ze meldde zich aan bij de PvdD en voelde zich meteen thuis. Ze hield zich onder andere bezig met de vuursalamander en de das. Ze probeert niet te huilen om dierenleed, maar bij een dikbilstier uit Eijsden houdt ze het niet droog.

Niet meer thuis

Plusquin vertelt dat ze zich al een tijdje niet meer thuis voelde bij de club van Esther Ouwehand. Er was een koerswijziging: vroeger was de PvdD een brede beweging waar de ‘stemloze dieren’ centraal stonden. Bij deze getuigenispartij maakte het niet uit of je links of rechts was: het ging erom de stem van de dieren te laten horen. Inmiddels is het echter de meest linkse partij van Nederland, aldus Plusquin. De PvdD gaat tegenwoordig steeds meer over mensen. De dieren zijn hierdoor gedupeerd geraakt.

Vroeger streed de PvdD met Marianne Thieme tenminste nog stevig tegen onverdoofd slachten, klaagt Plusquin. Ze heeft ontegenzeggelijk gelijk dat de PvdD is verbreed en van koers is gewijzigd: de Tweede Kamerfractie is tegenwoordig ook erg bezig met Palestina en LHBT-rechten. Dat is niet onomstreden, denkt Plusquin. Er waren gesprekken over, maar daar werd verder niks mee gedaan. Veel PvdD’ers zijn nu politiek dakloos geworden en daarom is een nieuwe partij noodzakelijk.

Tot zover is er nog niet zoveel aan de hand met Plusquins analyse. Het gaat pas mis als ze praat over ‘de spreekwoordelijke druppel’: het afzweren van het pacifisme. De PvdD gaat sinds kort mee in de wapenwedloop, vindt ze. Wonderlijk: Vrede voor Dieren is ontstaan omdat de PvdD te weinig bezig is met dieren, maar het breekpunt is een onderwerp dat juist niet over dieren gaat. Op dat niet-dierenthema is de koers volgens Plusquin verkeerd en daarom komt er een nieuwe partij die zich alleen op dieren gaat richten. Huh?

Wat niet klopt

Zie hier het probleem van dierenpartijen en andere clubs die zich richten op één belang, zoals ook bijvoorbeeld 50Plus. Zij kunnen zich wel specialiseren en de meeste tijd en aandacht in de Tweede Kamer aan hun focuspunten besteden, maar ze stemmen nog steeds mee over alle andere politieke thema’s. Bij dit soort partijen is dat niet erg transparant: over onderwijs, zorg, buitenland, financiën en verkeer worden ze niet of nauwelijks bevraagd, terwijl ze wel standpunten innemen. Carte blanche dus.

In feite zei de PvdD in het verleden dat men zich met dieren zou bezighouden en dat je de rest van de standpunten in het verkiezingsprogramma kon nalezen, wat vervolgens niemand deed. De leden vonden het allemaal wel best, want de vuursalamander en de das gaan voor mensenzaken. De draai van de PvdD is zo bezien een zegen: het is tegenwoordig heel transparant waar Esther Ouwehand op niet-dierenthema’s staat: aan de uiterste linkerzijde. Defensie is een relatieve uitzondering, maar ook dat is alom bekend.

Dat dieren niet meer het enige agendapunt van de PvdD zijn is ontegenzeggelijk waar en je kunt op allerlei PvdD-standpunten echt wel wat afdingen. Maar als je vindt dat de PvdD te weinig voor dieren doet of op andere onderdelen verkeerde standpunten heeft, kun je dat via de interne democratie gewoon veranderen. Als je dan ook nog goed campagne voert, komen er meer zetels bij en ontstaat via die weg sowieso meer ruimte voor de vogels, de vissen en alle anderen. Maar zo redeneert Plusquin dus niet.

Aangezien de PvdD ooit op twaalf zetels peilde en er nu maar drie heeft, zijn er eigenlijk negen vacant, suggereert Plusquin. Daarvan wil ze een derde binnenhalen. Zou het?  

Beeld: logo Vrede voor Dieren (kleur is bewerkt).

Waardeer dit artikel!

Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan!
Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.