In de aanloop naar de verkiezingen worden allerlei partijen en partijtjes opgericht. Aangezien er weleens twijfel bestaat hoe serieus deze clubjes zijn, is het handig eens een concrete casus te bekijken. Wij nemen: de Één Wereld Partij (EWP) van voormalig SP’er Erik Bobeldijk. Aan dit voorbeeld kunnen we zien dat het oprichten van een partij weleens gelijk zou kunnen staan aan zelfoverschatting, grootheidswaanzin en een totaal gebrek aan inzicht in de politieke en electorale werkelijkheid.

Grote kans dat u niet weet wie Erik Bobeldijk is. Hij was vanaf 2010 deelraadslid in Amsterdam Nieuw-West en vervolgens acht jaar lid van het dagelijks bestuur van dat stadsdeel. In 2022 werd hij een van de twee Amsterdamse SP-raadsleden. Het was crisis bij de SP, veel jongeren waren geroyeerd of weggelopen en de partij was afhankelijk van oudgedienden. Zo kwam Bobeldijk in de gemeenteraad, een functie die hij onlangs neerlegde omdat hij zijn eigen partij is begonnen.

Even afpellen. Google de naam van Bobeldijk en er komen behalve een grote hoeveelheid SP-stukjes nauwelijks journalistieke artikelen boven. We leren dat hij een column had toen hij dagelijks bestuurder was in Nieuw-West. Dat was een gedeelde column met zijn collega-bestuurders. Hij schreef onder andere over de namen van bruggen en de donut-economie. Als raadslid viel hij op omdat hij tegen het plan was om de directe verbinding van Amsterdam Zuidoost naar Centraal Station te schrappen.

Onbekend raadslid

Verder heeft Bobeldijk weleens een opiniestukje geschreven over de noodlijdende Amsterdamse afvalfabriek AEB. Het is duidelijk dat Bobeldijk geen bijzonder bekend of populair raadslid was. In 2022 haalde hij 548 voorkeursstemmen. Dat was dus na zijn lange carrière in Nieuw-West, waar hij als dagelijks bestuurder een redelijke zichtbaarheid moet hebben gehad. Je vraagt je af: waarom zou een onzichtbare grootstedelijke politicus – de meeste raadsleden zijn heus niet bekender – een eigen club oprichten?

Bobeldijk sprak met de Amsterdamse stadszender AT5 over zijn vertrek bij de SP. Hij mist ‘de urgentie voor belangrijke problemen die op wereldniveau spelen zoals klimaatverandering en solidariteit’. Hij ziet wel dat ‘de afdeling Amsterdam van de SP deze kant op beweegt, maar landelijk is het op deze punten veel te stil.’ De EWP wil voorlopig alleen aan de gemeenteraadsverkiezingen meedoen. Ergo: in Amsterdam is de koers van de EWP straks identiek aan die van de SP, landelijk niet, maar daar is de EWP niet actief.

Even denk je nog: daar horen we nooit meer wat van, maar nee. Bobeldijk gaat 20 september zijn partij ook echt oprichten, zo meldt hij op Facebook en LinkedIn. Hij gaat meedoen in gemeenten waar voldoende kandidaten zijn. Zijn partij is ‘ervan overtuigd dat we met zijn allen leven op dezelfde planeet en daar gemeenschappelijke verantwoordelijkheid voor dragen, de extreme uitdagingen van deze tijd niet stoppen bij landsgrenzen [en] we alleen door grenzeloze samenwerking, de wereld een leefbare toekomst kunnen geven.’

Internationale regie

Bobeldijk heeft het over ‘sterke democratieën wereldwijd’, ‘internationale solidariteit’, ‘internationale regie’ en ‘de aanpak van vermogensvlucht’. Let op: de EWP wil dus aan de gemeenteraadsverkiezingen meedoen. Bobeldijk toont zich een typisch product van de Amsterdamse politiek, waar men in de gemeenteraad graag praat over internationale kwesties waar de gemeente geen invloed op heeft. Die vreemde declamatiepolitiek wil de EWP nu ook in andere gemeenten introduceren.

Nu heeft elke partij natuurlijk recht op zijn eigen luchtbel, maar zelfs als je het nuttig vindt dat een partij in bijvoorbeeld de Amsterdamse gemeenteraad dit soort standpunten naar voren brengt, komt vanzelf de vraag op of dat niet allang gebeurt. De Amsterdamse SP – zo zegt Bobeldijk zelf – beweegt gewoon in deze richting dus je kunt in Amsterdam even goed op de nieuwe SP-lijsttrekker Angelo Delsen stemmen, als op SP-afsplitser Bobeldijk.

Tel daar andere linkse partijen met een internationaal profiel bij op, zoals de Partij voor de Dieren en Bij1-afsplitsclub De Vonk, en je begrijpt dat werkelijk niemand op de EWP zit te wachten, een conclusie die we eigenlijk al konden trekken uit Bobeldijks minimale aantal voorkeursstemmen na vele jaren SP. Met zoveel zelfoverschatting vraag je je af: zou er nou werkelijk niemand in zijn omgeving zijn geweest om tegen hem te zeggen: ‘Erik, doe dit nou niet.’

Beeld: Erik Bobeldijk in de Amsterdamse gemeenteraad. Videostream Gemeente Amsterdam.

Waardeer dit artikel!

Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan!
Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.