Het bestaan van de Libertaire Partij (LP) is velen ontgaan, al bestaat deze al zo’n dertig jaar. Het lukte nooit om ergens een zetel te halen en meer dan een paar duizend stemmen binnen te harken, maar zoals dat gaat op rechts: hoop doet leven en dus is het nooit te laat om weer een nieuwe poging te wagen. Het heeft de LP dit keer vermoedelijk flink wat moeite gekost: onlangs liepen een aantal kopstukken weg om een nieuwe partij te beginnen onder de naam Vrij Verbond. Dat heeft zo zijn gevolgen.

Voorheen was LP een partij tegen een te grote de overheid, die meer markt en minder regels wilde. De leden noemden zich nogal eens ‘klassiek liberaal’ en vonden de overheid te groot en te bemoeizuchtig. Ze hadden allemaal ideeën hoe bijvoorbeeld de woningmarkt beter zou kunnen functioneren als het echt een markt zou zijn zonder al het bestaande overheidsingrijpen. Ze noemden het politieke systeem van Nederland te socialistisch en wilden daarom een cultuuromslag.

Dit is natuurlijk een nogal extreme niche, maar je zou het wel een normale politieke stroming kunnen noemen. Het is niet moeilijk te zien dat deze visie erg rechts is en vooral de rijken goed uitkomt: niet te veel belastingen, niet te veel regels, liever helemaal geen of bijna geen. De overheid moet vooral minder herverdelen, geld moet rollen en je maakt zelf wel uit hoe. Dat komt vooral mensen met veel geld goed uit. Niet echt vreemd dat de LP altijd maar een paar duizend stemmers trok.

Niche-clubje

Vrij Verbond heeft ook dit soort ideeën en zal daarom ook een niche-clubje blijven. Bij de lancering konden we horen dat publieke zorg beperkt moet zijn tot acute zorg en dat tertiair onderwijs op den duur niet meer gesubsidieerd mag worden. Dit zijn visies waar je geen volle zalen mee trekt, zelfs onder de rijken niet. Toch kun je deze lieden niet verwijten dat ze onwaarheden en complotten verspreiden. Ze staan slechts voor een ideaal dat ver van de politieke realiteit afstaat.

Door het ontstaan van Vrij Verbond zat de LP met een probleem. Niet omdat Vrij Verbond veel kiezers kan afsnoepen, want die zijn er op deze flank sowieso niet. Een belangrijker probleem is een acuut tekort aan mensen: als je een beetje serieus over wil komen heb je een redelijk aantal kandidaten nodig, maar daarvan zijn er dus nogal wat weggelopen. Deze week heeft de LP de eerste namen van de kandidatenlijst bekend gemaakt en dan zie je de consequenties van de scheuring.  

Bij de LP zitten voortaan Clintel-kopstuk Marcel Crok, coronacriticus Olaf Weller, oud-Piratenpartij-man Rico Brouwer en ‘journalist’ Arno Wellens. Ook aangesloten: Frederique Durlacher, een Hilversums gemeenteraadslid die is weggelopen bij BVNL van Wybren van Haga, en Hester Bais, die een genegeerd boek schreef over bankenfraude en eerder op de kandidatenlijst stond van Meer Directe Democratie, een schepping van voormalig FvD’er Dorien Rookmaker.

Overeenkomsten  

Deze kandidaten hebben niet alleen met elkaar gemeen dat ze vrijwel allemaal al eens bij andere partijen zaten, maar vooral dat ze moeite hebben met het onderscheid tussen feit en fictie en geen probleem hebben met het verspreiden van desinformatie via kanalen als Blckbx, Café Weltschmerz en de Andere Krant. Aan de affiliaties kun je het al zien: de Piratenpartij herbergt al langer complotdenkers, BVNL strooit graag corona-onzin rond en Clintel heeft zacht uitgedrukt een bijzondere visie op klimaatverandering.

Anti-overheidsdenken bestond bij de LP altijd al, maar nu heeft alles wat met de overheid te maken heeft opeens een hele andere klank gekregen. Lijsttrekker Tom van Lamoen op Twitter: ‘Wij zijn burgers die opstaan tegen netwerkcorruptie, doorgeslagen controle en een overheid die andere belangen dient dan de onze.’ Dat zijn allemaal dingen die je natuurlijk kunt vinden, maar als je dat zegt als leider van deze groep kandidaten krijgt dat wel een hele dubieuze klank.

Het wordt druk in de complothoek, want niet alleen de LP doet mee aan de verkiezingen, maar BVNL en de Piratenpartij ook. Plus FvD natuurlijk. Je zou zeggen: er is een markt voor deze niche, maar niet voor vier partijen die globaal allemaal hetzelfde vinden. Zouden de mensen op deze flank wellicht slecht samen kunnen werken, vroeg of laat ruzie krijgen en weer nieuwe partijen nodig hebben? Opeens begrijp je waarom er in zo’n kleine niche zoveel clubjes zijn.

Beeld: LP-logo met op de achtergrond logo’s van organisaties waar LP-kandidaten eerder aan waren verbonden.

Waardeer dit artikel!

Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan!
Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.